آستارا نيوز

اادارستاني 09119812795

آستارا

یکی دیگر از ماخذقدیمی که در آن از آستارا یادی به میان آمده، کتاب حدودالعالم(تألیف ۳۷۲ ق/۹۸۲ م) است. در این کتاب، آستارا به شکل استراب ضبط گشته‌است.استان گیلان در قرن چهارم از لاهیجان تا نزدیکی باکو را شامل می شد که از ۸ ناحیه تشکیل شده بود که استراب یکی از نواحی گیلان به شمار می رفت..[۳۰] بیشتر مؤلفان بعدی مانند علی بن شمس الدین بن حاجی حسین لاهیجی و عبدالفتاح فومنی و میرخواند، همه نام این شهر را به صورت آستارا آورده‌اند.به لحاظ تاریخی قدیمی ترین مورخی که از آستارا نام برده‌است، ظهیرالدین مرعشی است. وی در کتاب گلستان و دیلمستان سه بار این محل را به نام «آستارا» و یک بار به نام«آستاره» آورده‌است.[۳۱]

حمدالله مستوفی در نزهةالقلوب (تالیف ۷۳۰ هجری قمری) می نویسد:گیلان از اقلیم چهارم است و در کنار دریای خزر قرار دارد.اسپهبد(آستارا) شهری متوسط است و حاصلش غله،برنج و میوه می باشد.این ناحیه گیلان،ناحیه ای آبادان ، با نعمت و توانگر است و در آنجا شهرک هایی است با منبر(مسجد).دراین شهرک ها بازارهاست.طعام مردم این ناحیه برنج است و ماهی.واز این ناحیه جاروب،حصیر مصلای نماز و ماهی به همه جهان صادر می شود.[۳۲]

تنها در صریح الملک (که درباره موقوفات مزار شیخ صفی الدین اردبیلی است)، این نام به شکلهای اصطاراب و استاره دیده می‌شود که دو صورت اول با شکل مذکور در حدود العالم قرابت دارد.[۳۳]

آستارا در ابتدای حکومت خانات تالش ،مرکز آنان بود. البته این مرکزیت بعدها به لنکران منتقل شد.[۳۴] از قرن 10 تا 12 قمری خانات تالش آستارا خودمختاری داشتند.[۳۵] ميرحسنخان و ميركاظمخان از حکام آستارا در این دوره بودند. [۳۶]

از جهانگردان کانی این شهر را نام برده و آن را توصیف کرده‌اند. شاید وصف«ابت» رساتر از دیگران باشد. وی که در ۱۲۵۹ق/ ۱۸۴۳م از این محل می‌گذشته، نام این شهر را دهنه کنار ضبط کرده‌است. به نوشته او «دهکده دهنه کنار در مصب رودخانه آستاراچای قراردارد ودارای ۵۰ تا ۶۰ خانوار جمعیت است و دکانهایی دارد که اجناس آن به خارج ایران حمل می‌شود».[۳۷] آستارا به موجب عهدنامه گلستان که در ۱۲۲۸ هجری قمری مصادف با ۱۸۱۱ میلادی میان دولت ایران و روسیه منعقد شد به دو قسمت تقسیم گردید. قسمتی از این شهر که در شمال آستاراچای است، به دولت روسیه واگذار گردید و آستاراچای مرز میان دو کشور شناخته شد.[۳۸]

جغرافیا

وضعیت

آستارا در نقشه گیلان در سال ۱۸۰۸، از اطلس نوی پینکرتن

منطقهٔ آستارا از نظر جغرافیائی به دره‌ای اطلاق می‌گردد که حدوداً در مرکز سرزمین تالش و در فاصلهٔ بین سلسله کوه‌های شمالی-جنوبی تالش و دریای خزر و در شرق دشت اردبیل واقع است. پس از بسته شدن عهدنامهٔ ترکمنچای میان دو دولت ایران و روسیه، بخش شمالیِ سرزمین تالش به دولت روسیه واگذار شده و رود آستاراچای به عنوان مرز تعیین گردید که از مرکز آبادی قدیمی آستارا می‌گذشت. بخش جنوبی در ترکیب ایران باقی‌ماند. پس از تاسیس گمرگات و مرزبانی، اهمیت سیاسی و بازرگانی آن افزایش یافت.

آستارا تا تقسیمات کشوری سال ۱۳۱۶ خورشیدی یکی از شهرهای استان گیلان تلقی می‌شد که در همان سال با تصویب قانون تقسیمات کشوری جدید به یکی از شهرهای شهرستان اردبیل در شرق استان آذربایجان شرقی تبدیل گشت. در سال ۱۳۳۶ آستارا با تأسیس فرمانداری به یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی مبدل شد تا این که بعدها به برخی دلایل و از جمله تشابهات اقلیمی از خرداد سال ۱۳۳۹ خورشیدی، دوباره به استان گیلان ملحق گردید.

مکان‌نگاری

اقلیم

آب وهوای بندرآستارا از نوع معتدل خزری

این شهر شامل جلگه و کوهستان است. هوای جلگه در تابستان گرم و مرطوب و در زمستان ملایم و هوای کوهستان در تابستان معتدل و در زمستان سرد است.آستارا با بارش میانگین سالانه در حدود ۱۲۰ روز در سال از نقاط پربارش کشور محسوب می‌شود. [۳۹]

آب و هوای آستارا معتدل و مرطوب و میزان بارندگی سالانه به طور متوسط ۱۵۰۰ میلی متر است. رطوبت نسبی در این منطقه بین ۷۵ تا ۸۵ درصد متغیر است. حداکثر بارندگی سالیانه در ایستگاه آستارا ۲/ ۷۸۰ میلی متر و دامنه تغییرات بارندگی سالیانه در محدوده مورد نظر بین ۲۰۰۰ میلی متر در مناطق ساحلی تا ۷۰۰ میلی متر در ارتفاعات نوسان دارد.

متوسط درجه حرارت معادل ۱۷٫۳ درجه سانتی گراد و معدل حداکثر دما ۲۶٫۱ درجه و معدل حداقل دما ۶٫۲ درجه سانتی گراد بوده‌است متوسط روزهای یخبندان در سواحل خزر طی یک دوره ۲۰ ساله، ۱۱ روز در سال برآورد گردیده‌است. با توجه به موقعیت جغرافیایی و ارتفاع از سطح دریا و نزدیکی به دره حیران و اقلیم کوهستان، آب و هوای مرطوب و معتدل، اندکی خنک تر از مناطق پست جلگه‌ای دیگر استان می‌باشد.[۴۰]

میانگین دما و بارش برای بندرآستارا
  ژانویه فوریه مارس آوریل مه ژوئن ژوئیه اوت سپتامبر اکتبر نوامبر دسامبر    
دمای بیشینه (°C) ۹٫۰ ۹٫۲ ۱۱٫۲ ۱۶٫۴ ۲۱٫۴ ۲۶٫۶ ۲۹٫۶ ۲۹٫۴ ۲۵٫۱ ۲۰٫۳ ۱۴٫۹ ۱۱٫۰ Ø ۱۸٫۷
دمای کمینه (°C) ۲٫۸ ۲٫۷ ۵٫۳ ۹٫۷ ۱۴٫۲ ۱۸٫۴ ۲۰٫۹ ۲۱٫۲ ۱۸٫۱ ۱۳٫۸ ۸٫۸ ۴٫۶ Ø ۱۱٫۷
 
بارش (mm) ۹۱٫۵ ۹۶٫۲ ۱۱۸٫۶ ۷۰٫۴ ۶۸٫۵ ۵۲٫۰ ۴۶٫۷ ۸۱٫۹ ۲۳۵٫۶ ۲۴۲٫۲ ۱۶۶٫۱ ۱۱۱٫۱ Σ ۱٬۳۸۰٫۸
 
روزهای بارانی ۱۲٫۹ ۱۲٫۸ ۱۵٫۸ ۱۴٫۱ ۱۳٫۶ ۸٫۸ ۵٫۹ ۸٫۹ ۱۲٫۷ ۱۵٫۵ ۱۵٫۰ ۱۲٫۳ Σ ۱۴۸٫۳
دما
۹٫۰
 
۲٫۸
۹٫۲
 
۲٫۷
۱۱٫۲
 
۵٫۳
۱۶٫۴
 
۹٫۷
۲۱٫۴
 
۱۴٫۲
۲۶٫۶
 
۱۸٫۴
۲۹٫۶
 
۲۰٫۹
۲۹٫۴
 
۲۱٫۲
۲۵٫۱
 
۱۸٫۱
۲۰٫۳
 
۱۳٫۸
۱۴٫۹
 
۸٫۸
۱۱٫۰
 
۴٫۶
ژانویه فوریه مارس آوریل مه ژوئن ژوئیه اوت سپتامبر اکتبر نوامبر دسامبر
بارش ۹۱٫۵ ۹۶٫۲ ۱۱۸٫۶ ۷۰٫۴ ۶۸٫۵ ۵۲٫۰ ۴۶٫۷ ۸۱٫۹ ۲۳۵٫۶ ۲۴۲٫۲ ۱۶۶٫۱ ۱۱۱٫۱
  ژانویه فوریه مارس آوریل مه ژوئن ژوئیه اوت سپتامبر اکتبر نوامبر دسامبر

 

وضعیت

در محل کنونی شهر آستارا در قدیم روستایی به نام دهنه‌کنار وجود داشته که از زمان قاجاریه گسترش یافته و دگرگون شده‌است. آنچه در مورد سوابق این شهر در کتب تاریخی مشهود است این است که منطقهٔ آستارا تا زمان صفویه و پیش از آن از موقعیت خاصی برخوردار نبوده‌است. از آن زمان به بعد است که به سبب توسعه تجارت و مقاصد استراتژیک اهمیت پیدا کرده و در آن قلاع متعددی ساخته شده‌است. و در واقع دوران شکوفایی این شهر پس از انعقاد قرارداد عهدنامه گلستان و دو تکه شدن آستارای فعلی و آستارای آذربایجان صورت پذیرفت که منجر به شناخته شدن آستارا در بین مردم ایران و خارج از کشور به سبب موقعیت خاص اقتصادی، مرزی و دریایی شد، در اواخر قاجاریه و تا پایان حکومت دودمان پهلوی، آستارا از شرایط ویژه اقتصادی اوایل دوران انعقاد عهدنامه گلستان برخوردار نبود و بیشتر مردم به سمت دریچهٔ فرهنگی روی آوردند، که تاسیس دبیرستان حکیم نظامی در سال ۱۲۸۷، کتابخانه عمومی شماره یک آستارا در سال ۱۳۰۲، شهرداری آستارا در سال ۱۲۸۷ از جملهٔ این موارد بوده است، تشکیل کانون‌های مختلف شعر و ادبیات، ارسال و تامین آموزگاران شهرهای مختلف مناطق گیلان و آذربایجان نیز سبب شناختهٔ این شهر به عنوان شهری فرهنگی شده بود. اما پس از انقلاب اسلامی و فروپاشی شوروی و تشکیل جمهوری آذربایجان به سبب وضعیت معیشتی ضعیف آذری‌های آن سوی آستاراچای و آمد و شدهای رسمی بین دو کشور تشکیل شد، پس از آن رونق اقتصادی و بازسازی مناطق توریستی و گردشگری آستارا رونق گرفت که موازی با آن چهرهٔ این شهر از حالت فرهنگی به حالت توریستی و اقتصادی بدل گشت[۴۱]

معماری و بافت شهری

یک خانهٔ روستایی با سقف سفال در آستارا

در روز گاران گذشته در منطقه آستارا تولید و استفاده از سفال سقف رواج زیادی داشت و حتی مرکز شهرستان یعنی شهر آستارا با لقب شهر بام‌های سفالین معروف شده بود . در زمان هایی که در مناطق مرکزی و شرقی گیلان برای سقف سازی منازل از ساقه های علف خشک شده برنج استفاده می کردند (قالی پوش) که در مواقع وزش باد گرم شدید با خطر آتش سوزی مواجه می شدند که بعداً آرام آرام جای خود را به حلب داد آن هم در موقع وزش باد گرم شدید در معرض خرابی قرار دارد. در این موقع در آستارا و روستاهایش مردم از سفال استفاده می کردند. که هم عایق خوبی در برابر گرمای تابستان بود و وجود فضای خالی بین سفال ها موجب ورود نسیم خنک دریا می گردید که موجب کاهش اثرات گرما در داخل بنا می شد و هم در موقع وزش باد های شدید به عنوان بادشکن عمل می کرد و خطر بادبردگی سقف منازل تقریباً صفر بود و نیز در موقع بارش برف برف روبی آن نیز خیلی راحت تر بود. علاوه بر این ، سفال با تاریخ و فرهنگ این منطقه عجیم شده است و حتی سفال برخی از بقیه های متبرکه سطح شهرستان دارای قدمت بیش از ۴۰۰ سال دارند و نیز سفال با فرهنگ این مردم نیز پیوند خورده بود و یکی از عناصر فرهنگی معماری منحصربه‌فرد شهرستان استفاده از سفال سقف بود. تا بیست سال پیش کارگاه‌های سفال در بسیاری از مناطق شهر دیده می شد. در روستاهای خلیله سرا و کرده‌سرا بخش لوندویل تولید سفال سقف اولین، مهمترین منبع در آمد بود ولی امروزه از آن کارگاهها هیچ اثری نیست.[۴۲]

مردم

جمعیت

جمعیت شهرستان آستارا بر اساس سرشماری سال ۱۳۵۵ خورشیدی، ۳۵٬۹۴۵ نفر بوده و طبق برآورد سال ۱۳۶۳ خورشیدی، به ۴۳٬۸۶۴ نفر رسیده و و بر اساس سرشماری ۱۳۸۵ جمعیت شهرستان ۸۱۲۳۴ نفر است. براساس آخرین سرشماری در سال۱۳۹۰ شهرستان آستارا دارای جمعیتی بیش از ۸۵۰۰۰ نفر و تعداد خانوار آستارا در حدود ۲۵۱۹۲ تخمین زده شده است.[۴۳]

سال[۴۴] ۱۳۶۵ ۱۳۷۰ ۱۳۷۵ ۱۳۸۵ ۱۳۹۰
جمعیت شهری ۲۴،۲۸۹ ۲۷،۱۹۴ ۳۰،۶۶۶ ۴۰،۶۶۴ ۴۸،۴۷۰

زبان

پیشینه، اکثریت و زبان اصلی مردم آستارا ترکی است.[۴۵][۴۶]عده‌ای از مردم نیز به زبان تالشی و گیلکی صحبت می‌کنند.[۴۷][۴۶]

تفاوت اَداکردن برخی از کلمات
ترکی با لهجه‌ای آستارائیترکیفارسی
ایئگیرمی ایئرمی بیست
دوگی دوئی برنج
تفاوت نوشتاری برخی از کلمات
ترکی با لهجه‌ای آستارائیترکیفارسی
چؤل اِشیک بیرون
دَهَنز دَنیز دریا
مقایسه تالشی آستارایی-رضوانشهری با زبان فارسی[۴۸]
تالشی با لهجه‌ی آستاراییتالشی با لهجه‌ی رضوانشهریفارسی
az az من
huni xony چشمه
bua berā برادر
ov āv آب

محلات

سرشناسان

از شخصیت‌های علمی شهر آستارا می‌توان به بهزاد بهزادی نام برد. پایان رافت از ورزشکاران بنام آستارا است که سابقه پوشیدن تیم فوتبال پرسپولیس تهران را در کارنامه ورزشی خود دارد. سروش خلیلی، طوفان عطایی و منصور بنی مجیدی از هنرمندان اهل آستارا هستند. ابراهیم نبوی نویسنده و فعال سیاسی نیز اهل آستارا است.

دین

نوشتار اصلی: شیعه دوازده‌امامی

به جهت اینکه جمعیت غالب در آستارا را مردمان آذری تشکیل می‌دهند،اسلام و شیعه اثنی عشری دین و مذهب مردمان آستارا به شمار می‌رود. مردم این شهر به ائمه معصومین ارادت خاصی داشته و همزمان با شیعیان سراسر جهان طبق یک رسم دیرینه در روز بزرگداشت مقام و منزلت معصومین، دسته‌های عزادار زنجیر زن و سینه زن مساجد، هئیت‌های مذهبی، تکایا و حسینیه‌ها این شهر با خواندن نوحه‌های سوگ انگیز به ترکی به عزاداری پرداخته و طبق یک سنت دیرینه شب عاشورا را در امامزاده ابراهیم و قاسم به شب زنده داری می‌پردازند.[۴۹] آیین طشت گذاری نیز از مهمترین و ریشه دارترین سنت‌های این منطقه ترک زبان استان گیلان است.[۵۰]

مساجد

نوشتار اصلی: مسجد

[۵۱]

  • مسجد میرزا "سیدلر تکیه‌سی" (۱۲۵۰ هـ. قمری)
  • مسجد جامع (۱۲۸۲ هـ. قمری)
  • مسجد علی بن ابی‌طالب "گیلکلر" (۱۳۱۹ هـ. قمری)
  • مسجد غربا "ترکلر" (۲۹-۱۳۲۸ هـ. قمری)
  • مسجد عباسیه (۱۳۳۰ هـ. قمری)
  • مسجد آبروان (۱۲۹۱ هـ. شمسی)
  • مسجد آبکنار "جعفرصادق" (۲۹-۱۳۲۸ هـ. شمسی)
  • مسجد حسینیه (۳۷-۱۳۳۶ هـ. قمری)
  • مسجد صاحب الزمان (۴۷-۱۳۴۶
+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم تیر ۱۳۹۱ساعت 9:4  توسط اسماعيل اسدي دارستاني   | 

آستارا

شهرستان آستارا از شهرستان‌های ساحلی استان گیلان در شمال ایران است. مرکز این شهرستان، شهر آستارا است.

جمعیت غالب مردم این شهرستان به ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.گرچه در مناطق کوهپایه‌ای شهرستان نظیر عنبران محله مردمان به زبان تالشی از شاخه زبان‌های ایرانی صحبت می نمایند. شهرستان مرزی بندر آستارا با کشور جمهوری آذربایجان همسایه‌است.

شغل اکثر مردم آستارا صادرات یا واردات کالا از آذربایجان و کشاورزی است. همچنین این شهرستان همه ساله به خصوص در فصل‌های بهار و تابستان میزبان گردشگران بسیاری است که از شهرهای مختلف ایران و کشورهای قفقاز به این شهر مسافرت می‌کنند.وجود بازارچه ساحلی،پاساژهای متعدد نیز باعث رونق وضعیت اقتصادی این شهرستان شده است.

از جاذبه‌های طبیعی گردشگری آن می‌توان به تالاب استیل، آبشار لاتون، تله کابین حیران،گردنه حیران ساحل صدف و ارتفاعات سرسبز و جنگلی آن که همه ساله مسافران و گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند اشاره کرد.

تقسیمات کشوری

شهر: آستارا

شهر: لوندویل

+ نوشته شده در  سه شنبه ششم تیر ۱۳۹۱ساعت 5:34  توسط اسماعيل اسدي دارستاني   | 

آستارا

شهرستان آستارا از شهرستان‌های ساحلی استان گیلان در شمال ایران است. مرکز این شهرستان، شهر آستارا است.

جمعیت غالب مردم این شهرستان به ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.گرچه در مناطق کوهپایه‌ای شهرستان نظیر عنبران محله مردمان به زبان تالشی از شاخه زبان‌های ایرانی صحبت می نمایند. شهرستان مرزی بندر آستارا با کشور جمهوری آذربایجان همسایه‌است.

شغل اکثر مردم آستارا صادرات یا واردات کالا از آذربایجان و کشاورزی است. همچنین این شهرستان همه ساله به خصوص در فصل‌های بهار و تابستان میزبان گردشگران بسیاری است که از شهرهای مختلف ایران و کشورهای قفقاز به این شهر مسافرت می‌کنند.وجود بازارچه ساحلی،پاساژهای متعدد نیز باعث رونق وضعیت اقتصادی این شهرستان شده است.

از جاذبه‌های طبیعی گردشگری آن می‌توان به تالاب استیل، آبشار لاتون، تله کابین حیران،گردنه حیران ساحل صدف و ارتفاعات سرسبز و جنگلی آن که همه ساله مسافران و گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند اشاره کرد.

تقسیمات کشوری

شهر: آستارا

شهر: لوندویل

+ نوشته شده در  جمعه دوم تیر ۱۳۹۱ساعت 4:56  توسط اسماعيل اسدي دارستاني   | 

آستارا

شهرستان آستارا از شهرستان‌های ساحلی استان گیلان در شمال ایران است. مرکز این شهرستان، شهر آستارا است.

جمعیت غالب مردم این شهرستان به ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.گرچه در مناطق کوهپایه‌ای شهرستان نظیر عنبران محله مردمان به زبان تالشی از شاخه زبان‌های ایرانی صحبت می نمایند. شهرستان مرزی بندر آستارا با کشور جمهوری آذربایجان همسایه‌است.

شغل اکثر مردم آستارا صادرات یا واردات کالا از آذربایجان و کشاورزی است. همچنین این شهرستان همه ساله به خصوص در فصل‌های بهار و تابستان میزبان گردشگران بسیاری است که از شهرهای مختلف ایران و کشورهای قفقاز به این شهر مسافرت می‌کنند.وجود بازارچه ساحلی،پاساژهای متعدد نیز باعث رونق وضعیت اقتصادی این شهرستان شده است.

از جاذبه‌های طبیعی گردشگری آن می‌توان به تالاب استیل، آبشار لاتون، تله کابین حیران،گردنه حیران ساحل صدف و ارتفاعات سرسبز و جنگلی آن که همه ساله مسافران و گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند اشاره کرد.

تقسیمات کشوری

شهر: آستارا

شهر: لوندویل

+ نوشته شده در  جمعه دوم تیر ۱۳۹۱ساعت 3:40  توسط اسماعيل اسدي دارستاني   | 

شهرستان آستارا

شهرستان آستارا از شهرستان‌های ساحلی استان گیلان در شمال ایران است. مرکز این شهرستان، شهر آستارا است.

جمعیت غالب مردم این شهرستان به ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.گرچه در مناطق کوهپایه‌ای شهرستان نظیر عنبران محله مردمان به زبان تالشی از شاخه زبان‌های ایرانی صحبت می نمایند. شهرستان مرزی بندر آستارا با کشور جمهوری آذربایجان همسایه‌است.

شغل اکثر مردم آستارا صادرات یا واردات کالا از آذربایجان و کشاورزی است. همچنین این شهرستان همه ساله به خصوص در فصل‌های بهار و تابستان میزبان گردشگران بسیاری است که از شهرهای مختلف ایران و کشورهای قفقاز به این شهر مسافرت می‌کنند.وجود بازارچه ساحلی،پاساژهای متعدد نیز باعث رونق وضعیت اقتصادی این شهرستان شده است.

از جاذبه‌های طبیعی گردشگری آن می‌توان به تالاب استیل، آبشار لاتون، تله کابین حیران،گردنه حیران ساحل صدف و ارتفاعات سرسبز و جنگلی آن که همه ساله مسافران و گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند اشاره کرد.

تقسیمات کشوری

شهر: آستارا

شهر: لوندویل

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم تیر ۱۳۹۱ساعت 21:32  توسط اسماعيل اسدي دارستاني   |